بررسي ميزان شيوع ژنژيويت و عوامل مرتبط با آن در دانش آموزان 18-6 ساله شهر بوشهر در سال 81 -801389/11/29


دكتر سهرب بهروزي ؛ جراح _دندانپزشك (DMD) ، معاونت پژوهشي ، دانشگاه علوم پزشكي بوشهر                           چکیده: ژنژيويت شايع ترين بيماري لثه در کودکان و نوجوانان مي باشد و از شيوع بالايي در جهان برخوردار است. عامل اتيولوژيک اوليه اين بيماري، عدم رعايت بهداشت دهان و دندان مي باشد و در صورت پيشگيري نکردن به نوع پيشرفته بيماري لثه (پريودنتيت) تبديل مي شود که در نهايت باعث از دست رفتن دندانها مي شود. به منظور تخمين شيوع اين بيماري و در نتيجه تخمين نياز درمان در شهر بوشهر، 659 نفر دختر و پسر از جمعيت دانش آموزي مقاطع مختلف تحصيلي در سال 81-1380 را با کمک شاخص بيماري پريودنتال Russell و شاخص دهاني OHI-S مورد مطالعه قرار داديم. شيوع بيماري لثه در دانش آموزان شهر بوشهر 43.5 درصد بود (31.1 درصد ژنژيويت ساده و 12.4 درصد پريودنتيت). شيوع ژنژيويت ساده در پسران و دختران به ترتيب 30 و 32.1 درصد و شيوع پريودنتيت در پسران و دختران به ترتيب 16.4 و 8.6 درصد بود. شيوع ژنژيويت با وجود دبري و جرم رابطه مستقيمي داشت (P<0.05). با افزايش شدت فلوروسيس، شيوع بيماري لثه از 31.3 درصد به 66.7 درصد افزايش مي يافت؛ در حالي که اين بيماري با پيگمانتاسيون لثه ارتباطي نداشت. فرا رسيدن بلوغ، درآمد پايين خانواده و تعداد بالاتر افراد خانواده، تعداد کم ميزان مسواک زدن، وجود ناهنجاري دنداني و افزايش سن با بيماري لثه داراي رابطه مثبت بودند. بنابراين ژنژيويت در مقياس اپيدميک در دانش آموزان شهر بوشهر شيوع دارد و مي بايست برنامه هاي بهداشت دهان و دندان براي کاهش آن از طريق مسئولين بهداشت خانواده و مدارس در سطح شهر بوشهر طرح ريزي شود.برای اطلاعات بیشتر به این سایت مراجعه فرمایید!